TMK 339. Madde
I. Ana ve baba, çocuğun bakım ve eğitimi konusunda onun menfaatini göz önünde tutarak gerekli kararları alır ve uygularlar.
II. Çocuk, ana ve babasının sözünü dinlemekle yükümlüdür.
III. Ana ve baba, olgunluğu ölçüsünde çocuğa hayatını düzenleme olanağı tanırlar; önemli konularda olabildiğince onun düşüncesini göz önünde tutarlar.
IV. Çocuk, ana ve babasının rızası dışında evi terkedemez ve yasal sebep olmaksızın onlardan alınamaz.
V. Çocuğun adını ana ve babası koyar.
TMK 339. Madde Gerekçesi
Madde kısmen yürürlükteki Kanunun 264 üncü maddesinin ikinci ve üçüncüfıkralarınıkarşılamaktadır. Yürürlükteki maddenin birinci fıkrasıvelâ yetin kapsamıyla ilgili olmadığı için, bu maddeye alınmıştır. Madde, İsviçre Medenî Kanununun dört fıkralık 301 inci maddesi hükmüörnek alınmak suretiyle beşfıkra hâ linde kaleme alınmıştır. Birinci fıkra ya göre, ana ve baba çocuğun menfaatini göz önünde tutarak onun bakımı ve eğitimi hususunda karar alır ve uygularlar. İkinci fıkra ise, içerik olarak, yürürlükteki Kanunun 264 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi hükmüyle aynıdır. Üçüncüfıkradaki hüküm, velâ yet altındaki ayırt etme gücüne sahip çocuğun kendi işlerinde olanak bulundukça söz sahibi olabilmesindeki yarar fikrine dayanmaktadır. Yürürlükteki metnin ikinci fıkrasında yer alan, beden ve akılca sakatlarla ilgili olan hüküm, bir sonraki “Eğitim” kenar başlıklımaddeye alınmıştır. Dördüncüfıkra, yürürlükteki Kanunun 262 nci maddesinin birinci cümlesinde d ile getirilen ve çocuğun yasal sebep olmadıkça ana ve babadan alınamayacağını ifade eden esas ile birlikte çocuğun da evi ana ve babasının rızasıdışında terkedemeyeceğini belirtmektedir. Beşinci fıkra, yürürlükteki Kanunun 264 üncü maddesinin son fıkrasındaki kuralıtekrar etmektedir.