TMK 540. Madde
(1) Mirasbırakan tarafından görevlendirilen tanıklardan biri, kendilerine beyan edilen son arzuları, yer, yıl, ay ve günü de belirterek hemen yazar, bu belgeyi imzalar ve diğer tanığa imzalatır. Yazılan belgeyi ikisi birlikte vakit geçirmeksizin bir sulh veya asliye mahkemesine verirler ve mirasbırakanı vasiyetname yapmaya ehil gördüklerini, onun son arzularını olağanüstü durum içinde kendilerine anlattığını hâkime beyan ederler.
(2) Tanıklar, daha önce bir belge düzenlemek yerine, vakit geçirmeksizin mahkemeye başvurup yukarıdaki hususları beyan ederek mirasbırakanın son arzularını bir tutanağa geçirtebilirler.
(3) Sözlü vasiyet yoluna başvuran kimse askerlik hizmetinde bulunuyorsa, teğmen veya daha yüksek rütbeli bir subay; Ülke sınırları dışında seyreden bir ulaşım aracında bulunuyorsa, o aracın sorumlu yöneticisi; sağlık kurumlarında tedavi edilmekteyse, sağlık kurumunun en yetkili yöneticisi hâkim yerine geçer.
(4) c. Hükümden düşme
TMK 540. Madde Gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 487 nci maddesini karşılamaktadır. Hüküm değişikliği yoktur. Buna karşılık madde, kaynak Kanunun 507 nci maddesinde olduğu gibi üçfıkra hâline getirilmiştir. Arılaştırılmak suretiyle yeniden kaleme alınmıştır. Maddenin üçüncüfıkrasına eklenen yeni bir hükümle ülke sınırlarıdışında ulaşım araçlarında seyreden kişilerin yaptıklarısözlüvasiyetlerin ilgili ulaşım aracının sorumlu yöneticisinin; sağlık kurumlarında tedavi edilmekte olan kişilerin sözlüvasiyetlerinde ise sağlık kurumunun en yetkili yöneticisinin hâkim yerine geçeceği öngörülmüştür. Ülke sınırlarıiçinde seyahat edenlerin olağanüstükoşullar içinde bulunmasıhâlinde yapacağısözlüvasiyetin Türk mahkemelerine ulaştırılmasında güçlükler yaşanmadığıhâlde, yurt dışına seyahat esnasında yapılan sözlüvasiyetlerde çoğu kez tanıkların bu vasiyeti mahkemeye götürüp teslim etmekte gayret göstermeyeceği, bu yolla kişinin son arzularınıyaşatmanın mümkün olmayacağıdüşünülmüştür. Aynışekilde sağlık kurumlarında tedavi edilmekte olan kişiler için de kolaylık sağlanmak üzere sözlüvasiyetin tevdi edileceği makam konusunda yeni bir hüküm getirme ihtiyacıdoğmuştur.
