TMK 747. Madde
(1) Taşınmazından genel yola çıkmak için yeterli geçidi bulunmayan malik, tam bir bedel karşılığında bir geçit hakkı tanınmasını komşularından isteyebilir.
(2) Bu hak, ilk önce kendisinden bu geçidin istenmesi önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun düşen komşuya karşı ve daha sonra bundan en az zarar görecek olana karşı kullanılır.
(3) Zorunlu geçit iki tarafın menfaati gözetilerek belirlenir.
TMK 747. Madde Gerekçesi
Yürürlükteki Kanunun 671 inci maddesini karşılamaktadır. Madde kaynak Kanunun 694 üncü maddesine uygun olarak üçfıkra hâ line getirilmiş, konu ve kenar başlıklarıyla birlikte arılaştırılmak suretiyle yeniden kaleme alınmıştır. Maddenin birinci fıkrasında sözüedilen “genel yol”, umuma (genele) açık olan yolu ifade etmektedir. Toplu yapılanmalardaki özel yollardan ayırt etmek için genel yol kavramıkullanılmıştır. Maddede malikin ödemesi gereken karşılık bilinçli bir şekilde “tazminat” olarak adlandırılmamıştır. Zira tazminat bir zararın karşılığıdır. Burada ise bir tazminat değil denkleştirme bedeli söz konusudur. 145 Maddenin birinci fıkrasında kullanılan “malik” deyimi paylımülkiyetteki pay sahiplerini de içerecek genişliktedir. Paylımülkiyette paydaşlardan birinin zorunlu geçit isteminde bulunması, diğer paydaşların yararına ve paylımülkiyetin kullanılabilirliğini arttıran bir tasarruftur. Bu nedenle bu koşullarda paylımülkiyette, paydaşlardan her biri de bu hükümden yararlanabilecektir.