TTK 1507. Madde
(1) Kaza sigortası, belli bir prim karşılığında, sigortalının uğrayacağı kaza sonucu ölüm, geçici veya sürekli engellilik ya da işgöremezlik hâlleri için sigorta teminatı sağlar. Ölüm, ani olarak veya kaza tarihinden itibaren en çok bir yıl içinde gerçekleşmiş ise sigorta bedeli sigorta ettirene yahut onun tarafından belirlenmiş kişiye; geçici ve sürekli engellilik veya işgöremezlik hâllerinde ise sigortalıya ödenir.
(2) Geçici olarak çalışma gücünden mahrum kalan sigortalıya, poliçede yazılı süre ile sınırlı olmak üzere, mahrumiyetin devam ettiği süre için günlük hesabıyla tazminat verilir.
TTK 1507. Madde Gerekçesi
6762 sayılı Kanunun 1334 üncü maddesi esas olarak Tasarının bu maddesinde de korunmuş, ancak “kaza”yı özelleştirerek tanımlamak yerine bu tanımı sigorta genel şartlarına bırakarak maddede sadece kaza kavramına yer verilmiştir. Grup sigortasını düzenleyen 6762 sayılı Kanunun 1334 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükmüne ise Tasarıda yer verilmemiştir. Zira, hayat sigortalarında genel olarak grup sigortası düzenlenmiş ve Tasarının 1471 inci maddesinde de bu hükmün kaza sigortasına uygulanabileceği kabul edilmiştir. Diğer taraftan, tazminatın kapsamını düzenleyen 6762 sayılı Kanunun 1336 ncı maddesi de Tasarının bu maddesine aktarılmıştır. Kaza sonucu ölüme karşı yapılan sigortada, hayat sigortalarında olduğu gibi sigorta ettiren veya bir başkasının lehdar tayin edilebileceği öngörülürken, sakatlık teminatının sigortalıdan başkasına ödenmesinin amaca uygun düşmeyeceği kabul edilmiştir.
Açıklama
TTK Madde 1507, kaza sigortasının kapsamını ve teminat konularını düzenleyen temel hükümdür. Bu madde, belirli bir prim ödenmesi karşılığında sigorta şirketinin sigortalıyı kaza nedeniyle ölüm, geçici veya sürekli engellilik ile işgöremezlik hallerine karşı koruma sağlamasını öngörmektedir. Maddenin hukuki dayanağı, Türk Ticaret Kanununun sigorta hükümleri ile Türk Borçlar Kanununun genel ilkeleri arasındaki uyumda bulunmaktadır. TTK Madde 1507, eski kanundaki 1334. maddeden farklı olarak, “kaza” kavramını sigorta poliçesinin genel şartlarına bırakmış, böylece esnek bir uygulama alanı yaratmıştır. İlgili mevzuat arasında Sigorta Muhasebe Yönetmeliği ve Sigorta Genel Şartları standartları yer almaktadır.
Uygulamada, sigorta şirketinin teminat kapsamı ve ödeme yükümlülüğü, kaza ile ölüm veya sakatlık arasında nedensellik ilişkisinin varlığına bağlıdır. Ölüm halinde tazminat, sigorta ettiren veya belirlenen lehdara; engellilik ve işgöremezlik hallerinde ise doğrudan sigortalıya ödenir. Geçici çalışma gücü kaybında günlük tazminat poliçe süresince verilir. Somut örnek olarak, işyerinde meydana gelen bir iş kazası sonucu sigortalının geçici engellilik yaşaması durumunda, sigorta şirketi tedavi süresi boyunca günlük yardım sağlamakla yükümlüdür.
Hukuki sonuç olarak, sigorta şirketinin madde hükümlerine uymaması veya haksız reddi durumunda sigortalı tazminat davası açabilir. Yargıtay içtihadında, sigorta edilen riskle hasar arasında illiyet bağının kesin olarak ortaya konulması gerektiği belirtilmiştir. TTK Madde 1507 kapsamında sigortacının teminat reddetmesi halinde, sigortalı ile arasında uyuşmazlık çıkması durumunda mahkeme her olayın özelliğine göre değerlendirme yapmaktadır.