Açıklama

Türk Medeni Kanunu’nun 161. maddesi, zina sebebiyle boşanmayı düzenlemektedir. Eşlerden biri zina ederse, diğer eş boşanma davası açabilir. Davaya hakkı olan eşin boşanma sebebini öğrenmesinden başlayarak altı ay ve her hâlde zina eyleminin üzerinden beş yıl geçmekle dava hakkı sona erer. Affeden tarafın dava hakkı yoktur.

Zina; evlilik devam ederken eşlerden birinin kendi eşi dışında bir kişiyle isteyerek cinsel ilişkiye girmesidir. Zina, hem hukuki hem ahlaki açıdan evlilik sadakatinin ihlalidir. İspat; tanık, mesaj kayıtları, fotoğraf veya başka somut delillerle sağlanabilir; salt şüphe ya da ihtimal yeterli değildir. Şüpheden öte, makul bir dürüst kişiyi zina konusunda ikna edecek delil standardı aranmaktadır.

Altı aylık öğrenme süresi ve beş yıllık eylemin üzerinden geçme süresi hak düşürücüdür. Affetme; söz, davranış ya da birlikte yaşamın sürdürülmesiyle ortaya çıkabilir. Zina eyleminden sonra eşlerle barışma ve birlikte yaşama devam etme, af olarak yorumlanmaktadır. Dava hakkı sona erince yalnızca zina sebebine dayalı boşanma istenemez; ancak bu olgu genel boşanma sebebi olan TMK 166 kapsamında evlilik birliğinin sarsılmasında dikkate alınabilir.