Açıklama

Türk Medeni Kanunu’nun 482. maddesi, görevi sona eren vasinin yenisi göreve başlayıncaya kadar zorunlu işleri yapmakla yükümlü olduğunu düzenler. Bu hüküm, vasilik görevinin herhangi bir sebeple sona ermesi ile yeni vasinin atanması arasındaki geçiş döneminde vesayet altındaki kişinin korunmasını sağlamak amacıyla getirilmiştir.

“Zorunlu işler” kavramı dar yorumlanır: olağan bakım ve barınma giderleri, acil tıbbi müdahaleler, zamanaşımını durdurmak için gereken bildirimler, kısa vadeli borç ödemeleri ve malvarlığını korumak için alınması şart önlemler bu kapsamdadır. Olağanüstü yönetim işlemleri —taşınmaz satışı, önemli borçlanma, üçüncü kişilerle yeni sözleşmeler— bu dönemde yapılamaz; yapılırsa yetki yokluğu nedeniyle askıda hükümsüzdür. Eski vasi, zorunluluk sınırının dışına çıktığı işlemlerden TMK 467 kapsamında tam sorumluluk taşır.

Geçiş dönemi mümkün olduğunca kısa tutulmalıdır. Vesayet makamı, görevin sona erdiğini öğrenir öğrenmez yeni atama sürecini başlatmakla yükümlüdür; gecikmesi Devletin TMK 468 kapsamındaki sorumluluğunu doğurabilir. Eski vasiye geçiş dönemi yükümlülüğü verilmesi, vesayet altındaki kişinin menfaatlerine hizmet eder; ancak bu yükümlülük ücret hakkını beraberinde getirmez: zorunlu işler eski vasilik döneminin tamamlayıcısı olarak ücretsiz görülür. Yargıtay, zorunluluk sınırını geçen işlemlerin doğrudan geçersizliğini değil, askıda hükümsüzlüğü sonuç olarak benimsemektedir.