Miras Sebebiyle İstihkak Davası: Tereke Malı ve Üstün Hak

Mirasbırakan vefat ettiğinde yasal veya atanmış mirasçılar, tereke üzerinde kanundan doğan hakları kazanır. Bazen mirasçı olmayan üçüncü kişiler ortaya çıkar. Bu haksız zilyetler bir tereke malı üzerinde tasarrufta bulunarak hak iddia ederler. Dolayısıyla, gerçek mirasçı, mirasçılıktaki üstün hak kavramına dayanır. Sahip olduğu bu hakla söz konusu kişilere karşı miras sebebiyle istihkak davası açar. Böylece, davacı taraf yasal zamanaşımı süresi dolmadan mahkemeye başvurur. Hâkim kararıyla haksız zilyetliği sonlandırır ve malın iadesini talep eder. Bu yazıda davanın yasal şartları, kimlerin taraf olabileceği ve yargılama usulü kapsamlı biçimde açıklanır.

Yazar: Av. Mehmet Tokar | Son güncelleme: 10 Eylül 2026

Miras Sebebiyle İstihkak Davası Kavramı

Miras hukukunda hak sahipliğinin korunması amacıyla kanun yapıcı çeşitli hukuki araçlar öngörür. Bazı kişiler tereke üzerinde hiçbir hakkı bulunmadığı halde malları ellerinde tutarlar. Bu davalar, söz konusu kişilere karşı en temel hukuki güvencedir. Mahkeme, gerçek mirasçının talebini inceleyerek terekenin bütününü veya belirli bir parçasını asıl sahibine iade eder. Sonuç olarak, dava açan kişi öncelikle kendi mirasçılık belgesini mahkemeye sunar. Hukuki süreç sonunda haksız duruma düşen davalıyı zilyetlikten men eder.

TMK m. 637 uyarınca mirasçı, terekeyi veya bazı tereke mallarını elinde bulunduran kimseye karşı mirasçılıktaki üstün hakkını ileri sürer. Nitekim hâkim, davacının mirasçılık sıfatını ve mirasçılıktaki üstün hakkını uyuşmazlığın esası kapsamında inceler. Gerekli şartlar sağlandığında uyuşmazlık konusu malların davacıya verilmesine karar verir. Mirasçılar, bu kanun kapsamında sadece mülkiyet iddialarını değil, mirasbırakandan kalan mirasçılık durumunu mahkemede ispatlar. Bu hukuki süreç, sıradan mülkiyet davalarından ayrılarak miras hukukunun özel koruma çemberine girer.

Davacı Sıfatı ve Miras Sebebiyle İstihkak Hakkı

Hâkim her hukuk davasında temel dava şartlarını resen araştırır. Bu yargılamada da davacı sıfatının doğru belirlenmesi davanın esası açısından büyük önem taşır. Bu davayı yasal mirasçı veya geçerli vasiyetnameyle atanmış mirasçı açar. Mirasbırakanın belirli bir mal vasiyet ettiği vasiyet alacaklıları vardır. Bu kişiler özel istihkak davasını kural olarak açamazlar; kişisel alacak hakkına sahiptirler. Mahkeme, davacının aktif taraf sıfatını uyuşmazlığın esası kapsamında değerlendirir.

Mirasbırakanın vefatıyla birlikte mirasçılar tereke üzerinde çeşitli haklar elde ederler. Kanundan kaynaklanan ve üçüncü kişileri dışlayan güçlü bir hukuki statü kazanırlar. Kanun yapıcı bu durumu mirasçılıktaki üstün hak kavramıyla tanımlayarak mirasçıya geniş bir hukuki zırh sunar. Davacılar, mahkemede mülkiyet hakkını bağımsız olarak kanıtlamak yerine yasal mirasçılık belgesine dayanarak bu hakkını ispatlar. Yargıtay bu ayrıcalıklı statünün yalnız gerçek mirasçılara tanındığını vurgular. Ölüme bağlı tasarrufun iptal sebeplerini ise TMK m. 557 sayar.

Miras Sebebiyle İstihkak Davasında Tereke Malı Zilyetliği

Mirasbırakanın malvarlığı, vefat anında maddi ve gayrimaddi unsurları kapsar. Davanın konusunu tamamen terekeye dâhil olan bu unsurlar oluşturur. Davalı taraf ihtilaflı taşınır veya taşınmazı elinde bulundurur. Bu malın hukuken bir tereke malı sıfatı taşıması dava için öncelikli şarttır. Mirasbırakan bir malını sağlığında geçerli satışla devretmişse, kanun o malı artık terekeye dahil etmez. Hâkim, bilirkişi incelemesi aracılığıyla davaya konu edilen eşyanın terekedeki varlığını araştırır.

Davalı taraf, hiçbir haklı hukuki nedene dayanmaksızın eşyayı elinde tuttuğunda haksız zilyet konumuna kanunen düşer. Örneğin tereke malını elinde tutan kişi, üstün hakka rağmen malı vermeyebilir. Bu durumda mirasçı miras sebebiyle istihkak davası yoluyla taşınmazı talep eder. İddia sahibi taraf mahkemede haksız zilyetliğin varlığını ileri sürer. Bu durumu tanık ifadeleri, tapu kayıtları veya banka hesap dökümleriyle somut olarak kanıtlar. Mahkeme davalının zilyetlik iddiasının haklı bir sebebe dayanıp dayanmadığını kapsamlı bir şekilde değerlendirir.

Davalı Sıfatı ve Üçüncü Kişilerin Durumu

Miras uyuşmazlıklarında hâkim, taraf teşkilini yargılamanın temel usul şartı olarak arar. Davalı, tereke malını elinde bulunduran üçüncü kişi olabileceği gibi, kendisine karşı üstün hak ileri sürülen bir mirasçı da olabilir. Mirasçı olmadığı halde kendisini mirasçı gibi göstererek veya hiçbir hakka dayanmayarak malları elinde tutar. Davalı çoğu zaman muvazaa iddiasına veya mirasbırakanın sözlü iradesine dayanarak malları teslim etmez. TBK m. 19 bu tartışmada tarafların gerçek ve ortak iradesini esas alır. Yazılı bir borç tanımasına güvenen üçüncü kişinin iyiniyeti ise saklıdır. Asıl mirasçılar, dava dilekçesinde malları fiilen elinde bulunduran bu kişileri açıkça hasım olarak gösterir.

Mahkeme, davalı sıfatını belirlerken iyiniyet ile kötüniyeti ayırır. Bu ayrım iade kapsamı ve süreler açısından büyük fark yaratır. İyiniyetli davalı, eşyanın terekeye ait olduğunu baştan bilemez. Haklı bir sebebe dayanarak bu malları kendi elinde tutmaya devam eder. Kötü niyetli davalı, gerçek bir mirasçı olmadığını baştan beri bilir. Buna rağmen tereke malı üzerinde tasarruf eder ve durumu gizler. Hâkim, tarafların niyetini araştırırken olayların gelişim sürecini ve hayatın olağan akışını göz önünde bulundurur.

Mülkiyet Davası ile Miras Sebebiyle İstihkak Arasındaki Fark

Uygulama, genel mülkiyet iddialarını miras hukukundan doğan taleplerle sıklıkla karıştırır. Ancak bu iki farklı uyuşmazlık tamamen birbirinden farklı usullere tabidir. Türk Medeni Kanunu, genel istihkak davasını eşya hukuku bölümünde düzenler ve doğrudan ayni hakka dayanır. Miras sebebiyle istihkak davası açan kişi mülkiyet iddiasına değil, mirasçılıktaki üstün hakka dayanır. Mahkemede mirasçılık sıfatını ve külli halefiyeti ön planda tutar. Dava sahibi, genel mülkiyet kurallarındaki ispat zorluklarını aşarak sadece üstün hak kavramına dayanma ayrıcalığı yaşar.

Eşya hukukuna dayanan davalarda mülkiyetin ispatı oldukça zordur. Davacı, taşınmazın geçmişteki malik zincirini veya tapu devirlerini kanıtlamak zorunda kalır. Öte yandan, miras davasında mirasbırakanın vefat anındaki zilyetliği büyük önem taşır. Mirasçılık belgesi davacının mirasçılık sıfatını gösterir; malın terekeye ait olduğunu ve mirasçılıktaki üstün hakkı davacı ayrıca ispatlar. Miras davaları usul ekonomisi ve ispat kolaylığı açısından çok daha avantajlıdır. Bu sebeple yasal mirasçılar genel dava yerine doğrudan bu özel kurumu tercih ederler. Mahkemeler, dava dilekçesindeki anlatımlara bakarak davacının hukuki dayanağını tespit eder. Hangi yasal hükümlerin somut olaya uygulanacağına nihai olarak karar verir.

Karşılaştırma Tablosu: Miras Davaları

Uyuşmazlığın niteliğini anlamak, benzer davalar arasındaki usul farklarını bilmeyi gerektirir. Aşağıdaki tablo davaların farklarını gösterir.

Miras Sebebiyle İstihkak Davasının Hukuki Kapsamı

Dava kabul edildiğinde mahkeme TMK m. 638 hükmünü uygular. Haksız zilyedin elinde bulundurduğu eşyaların zilyetliğe ilişkin hükümler çerçevesinde davacı mirasçılara verilmesine hükmeder. Davalı, kararla birlikte malı kullanmayı bırakır ve terekeye devreder. Dava sonunda mahkeme iade konusunda hüküm verir; hükmün kesinleşmesi kanun yollarına göre ayrıca gerçekleşir. TMK m. 638 uyarınca iade zilyetliğe ilişkin hükümlere göre yapılır; semerelerin kapsamı zilyedin iyiniyetli olup olmamasına göre değişir. Hâkim, iade konusu unsurları bilirkişi aracılığıyla hesaplatır ve hüküm fıkrasına yazar.

Davalı taraf eğer eşyayı elden çıkarmışsa veya eşya tamamen telef olmuşsa, hukuki uyuşmazlık bedel davasına dönüşebilir. Bu senaryoda davacı taraf, haksız zilyetten eşyanın güncel rayiç bedelini ve yoksun kalınan kârları tazminat olarak ister. Mahkeme, davalının iyiniyetli olup olmadığına göre iade konusu tereke malının bedelini hesaplar. İyiniyetli zilyedin sorumluluğu ile iyiniyetli olmayan zilyedin sorumluluğu TMK m. 993 ve devamındaki hükümlere göre belirlenir.

Miras Sebebiyle İstihkak Davasında Zamanaşımı Süresi

Kanun yapıcı, mülkiyet ihtilaflarının sonsuza dek belirsiz kalmasını önlemek amacıyla dava haklarını özel sürelere bağlar. TMK hükümleri doğrultusunda, miras hukuku davaları için öngörülen süreler uyuşmazlığın özelliğine göre esneklik gösterir. Davacı, bu hak arama yoluna başvururken davalının hukuki niyetini göz önünde bulundurarak zamanaşımı süresi hesabı yapar. İyiniyetli davalı durumunda kanun daha kısa süreler öngörerek hukuki mülkiyet güvenliğini sağlar.

TMK m. 639 lafzına göre davacının mirasçı olduğunu ve iyiniyetli davalının malları elinde bulundurduğunu öğrenmesinden itibaren bir yıl geçerlidir. Bu süre en çok mirasbırakanın ölümünden veya vasiyetnamenin açılmasından itibaren on yıl geçmekle zamanaşımına uğrar. Davacı süreleri kaçırırsa davalı taraf zamanaşımı def’i ileri sürer; mahkeme bu hâlde davayı reddeder. Bu bağlamda davanın hazırlık aşamasında zamanaşımı süresi başlangıç tarihlerini tespit etmek ve dilekçeyi yazmak hayati önem taşır.

Kötü Niyetli Zilyetlere Karşı Zamanaşımı Süresi

Kanun, terekeye ait olduğunu bilmesine rağmen malları sahiplenen kötüniyetli kişileri korumaz. Kötü niyetli zilyet, mirasbırakanın ölümünden sonra hukuka aykırı şekilde taşınmazlara veya banka hesaplarına el koyan kişidir. Kanun yapıcı, bu tür haksız eylemleri cezalandırmak amacıyla mağdur mirasçılara daha geniş bir hak arama süresi sunar. Davacı, haksız zilyedin kötüniyetini ispatlarsa kısa zamanaşımı def’i sonuç doğurmaz.

TMK m. 639, iyiniyetli olmayanlara karşı açılacak yargılamanın zamanaşımı süresini tam yirmi yıl olarak belirler. Yirmi yıllık uzun zamanaşımı süresi, mirasbırakanın ölüm tarihinden veya vasiyetnamenin resmi açılışından itibaren hesaplanmaya başlar. Yasal mirasçılar, tapu hilelerini veya sahte satışları yıllar sonra öğrenseler dahi bu yirmi yıllık korumadan faydalanırlar. Hâkim, davalının niyetini somut delillerle değerlendirir ve zamanaşımı süresi kurallarının hangi bentten işleyeceğine karar verir.

Tapu Kütüğüne Şerh ve İhtiyati Tedbir İstemi

Yargılama uzun sürerse davalı, dava süresince taşınmazları üçüncü kişilere satabilir. İlgili mirasçı, haksız zilyedin olası mal kaçırma hamlelerini engellemek için mahkemeden ivedi geçici hukuki koruma tedbirleri ister. Geçici tedbir kararı, uyuşmazlık sonuçlanana kadar uyuşmazlığın konusu olan mülkiyetin aynı kalmasını temin eder. Mahkeme, tarafların sunduğu delillerin ispat gücüne bakarak tedbirin şeklini ve teminat miktarını belirler.

TMK m. 637 uyarınca hâkim, davacının istemi üzerine hakkın korunması için gerekli önlemleri alır; güvence gösterilmesi ve tapu kütüğüne şerh verilmesi bunlara örnektir. TMK m. 1010 uyarınca şerh edilen hak, taşınmaz üzerinde sonradan kazanılan hakların sahiplerine karşı ileri sürülebilir. Bu kayıt, korunan hakkın taşınmaz üzerinde sonradan hak kazanan kişilere karşı ileri sürülmesini sağlar. Davacı, dava dilekçesinde bu şerh talebini usul kurallarına uygun şekilde talep eder.

Tereke Mallarının Zilyetliğinin Tespiti

Uyuşmazlık yargı önüne taşındığında davacı taraf, haksız ele geçirilen malların niteliğini ve miktarını mahkemeye listelemelidir. Uygulamada davacılar çoğu zaman terekenin tam kapsamını ve taşınır eşyaların nerede saklandığını bilemeyebilirler. Bu sebeple yasal halef, dava dilekçesinde hâkimden zilyetliğin tespitini ve delillerin toplanmasını resmen ister. Mahkeme, kolluk kuvvetleri veya bilirkişiler aracılığıyla ihtilaflı malların fiili durumunu tarafsızca inceler.

Davalı tarafın banka kasalarında sakladığı veya başkalarına devrettiği maddi değerler mahkeme, yazdığı müzekkerelerle bunu ortaya çıkarır. Tespit aşamasında hâkim, tereke malı sıfatı taşıyan her türlü unsuru ayrıntılı bir tutanakla koruma altına alır. Taraf vekillerinin göstereceği tanıklar, mirasbırakanın vefat anında malların kimin elinde olduğuna dair en önemli ispat aracıdır. Zilyetliğin tespiti aşaması sağlam atıldığında, hüküm fıkrasının icra ve infaz süreci kolaylaşır.

Arabuluculuk Dava Şartı Kapsamı

Türk usul hukukunda yargı yükünü hafifletmek adına ticari davalar ve Türk usul hukuku bazı alanlarda zorunlu arabuluculuk uygular. Ticari davalar ve işçi alacağı davaları yargı yükünü hafifletmek adına bu kapsama girer. Miras hukuku uyuşmazlıklarında ise arabuluculuğa başvuru şartının bulunup bulunmadığı dava türüne göre esneklik gösterir. Davanın dava şartı arabuluculuğa tâbi olup olmadığı, uyuşmazlığın niteliğine ve HUAK m. 18/B’deki sayıma göre belirlenir. Hak sahibi, davayı açmadan önce arabuluculuk bürosuna başvurmak zorunda kalmaksızın dilekçesini tevzi bürosuna sunar.

Taraflar isterlerse yargılama öncesinde veya mahkeme sürecinde ihtiyari arabuluculuk yoluyla uzlaşma imkânı sağlayabilirler. Mirasçılar arabulucu nezdinde bir araya gelerek miras sebebiyle istihkak davası açmadan tereke paylaşımında anlaşırlar. Arabuluculuk sonunda düzenlenen anlaşma belgesi, HUAK m. 18’deki şartlar gerçekleştiğinde ilam niteliğinde belge sayılır. Uzlaşma sağlanamazsa yargılama genel ispat kuralları ve medeni usul hükümleri çerçevesinde devam eder.

İspat Yükü ve Mahkemeye Sunulan Deliller

Her hukuk davasında temel yargılama kuralı olarak, iddia eden taraf iddiasının dayandığı olguları somut delillerle kanıtlar. Davacı yasal mirasçı, mirasbırakana ait soybağını veya atanmış mirasçılık sıfatını nüfus kayıtları ve vasiyetnameyle mahkemeye ispatlar. İkinci aşamada taraf, üstün hak iddiasını güçlendirmek için malların ölüme kadar mirasbırakana ait olduğunu belgeler. Mahkeme, tapu senetleri, banka dekontları, kredi sözleşmeleri ve faturalar gibi yazılı delilleri öncelikle inceler.

Davalı taraf ise zilyetliğinin hukuki bir dayanağa dayandığını, örneğin malı mirasbırakandan satın aldığını savunur. Eğer davalı malı geçerli bir bedel karşılığında ve usulüne uygun devraldığını ispatlarsa mahkeme davanın reddine hükmeder. Hâkim, çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hususlarda bilirkişiye başvurur; hukuk kurallarının uygulanması hâkime aittir. Taraflar, yasal savunmalarını ve delil listelerini HMK süreleri içinde mahkemeye sunarak iddialarını yazılı savunurlar.

Tereke Semerelerinin İadesi ve Tazminat

Haksız zilyet, elinde tuttuğu süre boyunca maldan doğal veya hukuki fayda sağlayabilir. Örneğin terekeye ait bir tarlayı ekip biçen veya bir daireyi kiraya veren davalı haksız ekonomik gelir elde eder. Halef, bu yargılamada malın aynen iadesinin yanı sıra bu faydaların bedelini de talep eder. Hâkim, elde edilen semereleri zilyedin niyetine göre değerlendirerek asıl mal ile birlikte iadesine karar verir.

İyiniyetli zilyet, elinde kalan net zenginleşmeyi öder ve zorunlu masrafları tereke mirasçılarından usulüne uygun talep eder. Kötü niyetli zilyet ise elde ettiği tüm ürünleri, yoksun kalınan kârları ve eşyaya verilen zararları eksiksiz öder. İlgililer, TMK m. 560 kapsamındaki tenkis taleplerinden farklı olarak kira bedelleri üzerinden geçmişe dönük faiz de ister. Mahkeme, tazminat hesabını bilirkişi raporuna dayanarak kanun hükümlerine uygun biçimde yapar.

Görevli ve Yetkili Mahkemenin Belirlenmesi

Dava açılırken mahkemenin doğru seçilmesi, davanın usulden reddedilmesini önleyen en temel usuli usul güvencesidir. Miras hukuku uyuşmazlıklarında yetkili mahkeme kuralı kamu düzenine dayanır ve kesin yetki statüsü hukuken taşır. Yargılama süreci için HMK m. 11 uyarınca mirasbırakanın son yerleşim yeri mahkemesi kesin yetkilidir. Hak sahipleri, davayı ölen kişinin vefat ettiği tarihteki ikametgah adresinin bağlı olduğu adliyede kural olarak açar.

Görevli mahkeme ise mülkiyet uyuşmazlığının türüne ve davanın malvarlığı değeri taşıyıp taşımadığına göre kanunen şekillenir. Miras davalarında Kanun, miras davalarında genel görevli mahkemeyi Asliye Hukuk Mahkemesi olarak düzenler ve mahkeme yargılamayı yürütür. Davacı taraf, taşınmazın veya taşınır malların bedeline bakmaksızın davasını Asliye Hukuk Mahkemesi tevzi bürosuna sunar. Mahkeme, yargılamanın başında görev veya yetki itirazı varsa bunları resen inceleyerek hukuki karara bağlar.

Harç ve Dava Değerinin Hesaplanması

Kanun, mülkiyet iddiası içeren tapu iptal ve istihkak davalarını nispi harca tâbi tutar. Davacı şahıs, hakkını mahkemede ararken dava konusu malın güncel değerini dilekçesinde tahmini olarak hâkime bildirir. Başvuru aşamasında bu değer üzerinden nispi peşin harç vezneye yatırılarak davanın yasal kaydı tamamlanır. Mahkeme yargılama sırasında bilirkişi raporuyla malın kesin değerini belirleyerek eksik harcın tamamlanmasını usulüne uygun talep eder.

Davacı eksik harcı verilen yasal kesin süre içinde mahkeme veznesine yatırmazsa mahkeme dava dosyasını işlemden kaldırır. Dava kabul edilirse mahkeme, yargılama giderlerini HMK hükümlerine göre davalıya yükler; karşı taraf vekâlet ücreti ise Avukatlık Kanunu m. 164 uyarınca avukata aittir. Reddedilen kısımlar üzerinden ise mahkeme, davalı lehine nispi vekâlet ücretine hükmeder. Harçların ve dava değerinin doğru hesaplanması, yargılama sürecinde gereksiz mali kayıpların usulen önüne geçer.

Birlikte Mirasçılar Arasında Dava Hakkı

Tereke üzerinde hak iddia eden kişi, mirasçılardan biri de olabilir. Bir mirasçıya karşı bu davanın açılabilmesi, davacının mirasçılıktan kaynaklanan üstün bir hak ileri sürmesine bağlıdır. Bir mirasçı, TMK m. 640 uyarınca kurulan miras ortaklığını ihlal edebilir. Tereke malına tek başına el koyarsa diğer mirasçılar mahkemeye başvurur. Paydaş mirasçılar, malların terekeye döndürülmesini ve ortaklığın hakkaniyet çerçevesinde kurulmasını hâkimden isterler.

Ancak mirasçılar arasındaki nihai çözüm, istihkak davasından çok paylaşma ile gelir. Mirası reddetme hakkını ise TMK m. 605 düzenler. İstihkak davası paylaşmayı gerçekleştirmez; kabul hâlinde tereke veya dava konusu mal, davacının üstün hakkına uygun biçimde verilir. Mirasçıların payları kanuna veya geçerli ölüme bağlı tasarrufa göre belirlenir; sulh hukuk mahkemesindeki paylaşma davası ise bu payları tereke mallarına yansıtır. TMK m. 640 uyarınca mirasçılardan her biri terekedeki hakların korunmasını isteyebilir; sağlanan korumadan mirasçıların hepsi yararlanır.

Sonuç

Sonuç olarak, yasal koruma mekanizmalarının temelini oluşturan bu dava, miras hakkının üçüncü kişilere karşı etkili biçimde savunulmasını sağlar. Miras sebebiyle istihkak davası, gerçek mirasçının üstün hak sahibi olması ilkesine dayanır. Davacı, haksız zilyedin elinde bulundurduğu taşınır veya taşınmaz her türlü maddi değeri mahkeme aracılığıyla aslen geri alır. Mahkemeler, yargılama boyunca mirasçılık belgesini ve tapu kayıtlarını detaylı bir şekilde inceleyerek mülkiyet ihlallerini tespit ederler. Davacı mirasçılıktaki üstün hakkını ve TMK m. 637’deki koşulları ispat ederse mahkeme, TMK m. 638 uyarınca iade hakkında hüküm kurar.

Davacı taraf, hak taleplerini iyiniyetli davalılara karşı bir yıllık ve her ihtimalde on yıllık zamanaşımı süresi içinde sunar. Kötü niyetli zilyetlere karşı ise bu uzun zamanaşımı süresi yirmi yıla kadar çıkarak hak kayıplarını geniş bir çerçevede önler. Hâkim, mal kaçırma risklerini önlemek amacıyla yargılama sırasında taşınmazların siciline geçici şerh koyarak yargılama sonucunu hukuken güvence altına alır. Bu yargı yolu, genel mülkiyet iddialarına göre ispat kolaylığı sağlayarak terekenin asıl sahiplerine dönmesini usulen doğrudan hızlandırır. Başarılı bir yargılama süreci, tereke malı bütünlüğünü korur ve mirasçıların ekonomik menfaatlerini yasal mevzuat çerçevesinde iade eder.

Sık Sorulan Sorular

Bu davada ispat yükü kime aittir?

Davacı, yasal veya atanmış mirasçı olduğunu belgeleyerek ispat yükünün başlangıç adımını yerine getirir. Davalı taraf ise malı hukuka uygun yollarla elinde bulundurduğunu kanıtlamakla yükümlüdür.

Dava üçüncü kişilere karşı açılabilir mi?

Evet, terekeye ait malları haksız yere elinde bulunduran ve mirasçı olmayan üçüncü kişilere karşı da açılır. Davalı sıfatı, eşyanın zilyetliğini hukuki bir nedene dayanmadan elinde tutan herkesi kapsar.

Zamanaşımı süresi ne zaman işlemeye başlar?

Davacı mirasçının, kendisinin mirasçı olduğunu ve davalının malları elinde tuttuğunu öğrendiği tarihte yasal süre başlar. İyiniyetli davalılara karşı en üst sınır mirasbırakanın ölümünden itibaren on yıl olarak kanunda belirlenmiştir.

Tereke malı satılmışsa ne talep edilir?

Davalı taraf malları üçüncü kişilere devretmiş veya tüketmişse uyuşmazlık bedel davasına döner. Davacı bu durumda eşyanın rayiç değerini ve sebepsiz zenginleşme kuralları gereği tazminatını mahkemeden ister.