TMK 287. Madde Gerekçesi

Yürürlükteki Kanunun 243 üncü maddesini karşılamaktadır. Madde, yürürlükteki metne göre farklıbir ilke getirmemekle birlikte, evlilik içinde ana rahmine düşen çocuğun soybağının reddinde kanıtl ama yükünü, daha kapsamlı olarak ve açık ifadelerle düzenlemektedir. Hüküm kaynak Kanunda 1976 yılında yapılan değişiklik (m.256a) izlenmek suretiyle kaleme alınmıştır. Birinci fıkra, çocuğun evlilik içinde doğmuşolmasıhâ linde kanıtl ama zorunluluğunun davacı ya ait olduğunu ve bu kanıtlamanın da, babalığıkarine olarak kabul edilen kocanın baba olmadığının kanıtlanmasışeklinde gerçekleştirileceğini düzenlemektedir. Fıkranın, yürürlükteki metne göre bir farkı, davacı olarak “koca” yerine genel bir deyişle “davacı” terimini kullanmışolmasıdır; çünküsoybağının reddi davasınıkoca dışındaki kişiler de açabilmektedir. İkinci fark ise, davacının kanıtl ama zorunluluğunun çocuğun evlenmeden başlayarak en az yüzseksen gün sonra doğmuşolmasıhâ linde söz konusu olacağıhususunun bu fıkra ya değil, bir sonraki fıkra ya alınmışolmasıdır. Yürürlükteki metinde bulunmayan ikinci fıkrada, davacının kocanın baba olmadığınıkanıtl ama zorunluluğunun yukarıda sözüedilen yüzseksen günlük süre ölçüsüne bağlandığıdoğrudan ifade edilmek yerine; birinci fıkrada belirtilen “evlilik içinde ana rahmine düşme” kavramı ile neyin kastedildiği açıklanmakta ve evlenmeden başlayarak en az yüzseksen gün geçtikten sonra ve evliliğin sona ermesinden başlayarak en fazla üçyüz gün içinde doğan çocuğun evlilik içinde ana rahmine düşmüşsayılacağı hükme bağlanmaktadır.