Açıklama

Türk Medeni Kanunu’nun 467. maddesi, vasinin görevini yerine getirirken kusurlu davranışıyla vesayet altındaki kişiye verdiği zarardan bizzat sorumlu olduğunu düzenler. Aynı sorumluluk rejimi kayyım ve yasal danışmanlar bakımından da geçerlidir. Sorumluluk, kusur esasına dayandığından vasinin kast veya ihmalinin ispatı şarttır.

Sorumluluk koşulları şunlardır: vasinin görevi kapsamında bir eylem ya da ihmal, bu eylem/ihmalin kusurlu nitelik taşıması, vesayet altındaki kişinin malvarlığında ya da kişi varlığında somut bir zarar ve zarar ile kusurlu davranış arasında illiyet bağı. İzinsiz yapılan işlemler, malvarlığının değerinin altında satılması, hesapların yanlış tutulması, gerekli yatırımların yapılmaması veya kişinin kişisel bakımının ihmal edilmesi gibi durumlar tipik sorumluluk halleri oluşturur. Kusursuz sorumluluk kabul edilmemiştir; ancak ispat kolaylığı uygulamasıyla ağır sonuç doğuran durumlarda ağır ihmal karinesi oluşabilir.

Tazminat davası TMK 492 uyarınca kesin hesabın tebliğinden itibaren bir yıl içinde açılmalıdır; TMK 493 olağanüstü zamanaşımı hükmü ise gizli kalan zararlarda başlangıç tarihini öğrenme anına bağlar. Kayyım ve yasal danışmanlara ilişkin atıf, bu koruyucu sorumluluk rejimini tüm vesayet organları için tek düze hale getirir. Yargıtay, vasinin yönetim kararlarındaki hatalarında takdir payını dar tutmakta; açık özen eksikliği bulunduğu her halde sorumluluğun doğduğunu kabul etmektedir.